GünAzTv mətbuat mərkəzi Güney Azərbaycanlı Aşıq Məhbub Xəlilinin “Millətçilik” qəzetinə verdiyi müsahibəni olduğu kimi təqdim edir:

Onu tez-tez Azərbaycan Respublikasında, Türkiyədə milli mədəniyyətimizə həsr edilmiş konsert və digər musiqi tədbirlərində görürdük. Bu bas səsli aşıq ildən-ilə bütün dünya üzrə diasporlarımızda məşhurlaşmaqdadır, öz sazı ilə, öz sözü ilə, öz istedadı ilə...

         Güney Azərbaycandan olan Aşıq Məhbub Xəlili ilə bu dəfə Borçalıda keçirilən “Elat mədəniyyəti günləri”ndə görüşdük. Tanınmış sənətçidən müsahibə almağa müvəffəq olduq. Aşıq mədəniyyətini Güney Azərbaycanda qoruyub saxlayan bu böyük sənətçidən aldığımız eksklüziv müsahibəni “Millətçilik”in oxucularına təqdim edirik.

- Aşıq Məhbub, özünüz barədə oxucularımıza məlumat verərdiniz...

- Qaradağ bölgəsindənəm. Bu bölgə aşıqlar diyarıdır. Aşıq Kərim, Aşıq Xeyrulla, Aşıq Aslan, Aşıq Polad, Aşıq Əbdüləli, Aşıq Rəsul, Aşıq Həsən İsgəndəri bu eldəndilər. Daha nə deyim? Mən əsgərliyə gedəndə İran-İraq müharibəsinə düşdü. Mən müharibədə döyüşdüm və qolumdan ağır yaralandım. Mənim yoldaşlarım sazı götürdülər və mən də öyrəndim.  Bundan sonra saz çalmağa başladım.

- Ustad, Sizin bu sənətə sevginizin mənbəyi təkcə Qaradağ bölgəsinin abu-həvasından gəlir?

- Xeyr, bizim nəsildə də tanınmış aşıqlar olublar. Aşıq Qurbaninin nəslindənəm, biz onunla qonşu kənddənik. Millətsevər Aşıq Hüseyn Cavan bizim qohumumuzdur. Vaxtilə, İranda şah dövründə qaçaq düşmüşdü. Mən isə səs tərzini Borçalı aşığı Aşıq Kamandardan öyrənmişəm. Onun səsinə qulaq asıb öyrənmişəm. Son nəsildə mənəm, məndən sonra nəslimizdə hələ əlinə saz götürən olmayıb. Artıq 30 ildir ki, mən bu sənətdəyəm.

- İranda ustad aşıqlardan kimin adını çəkə bilərsiniz?

- Aşıq Hüseyn Əsədoğlu baş saz çalan olub, indi saz çalanların böyük hissəsi  ondan öyrəniblər.

- Hal-hazırda harada yaşayırsınız?

- Tehranda yaşayıram. Borçalı elindəki bu bayrama mən Tehrandan gəlmişəm. İki gün yol gəlmişəm ki, Borçalı tədbirlərində iştirak edim.

- Aşıq sənətinə bağlılığınız Sizin üçün bir problem yaratmır ki...?

- Bilirsiniz, İran dövləti islam qaydaları, şəriət qanunları əsasında yaşayır. Aydındır ki, telekanallar vasitəsilə nə fars, nə də türk dilində konsert verilmir.  Dinimizlə qadağandır. Amma toylara gedirik. Tehranda əhalinin yarıdan çoxu Azərbaycan türkləridir. Toylarımız olur, bizi də dəvət edirlər. Tehranda da, Təbrizdə də Aşıqlar Evi var, mən həm Tehrandakı Aşıqlar Evinə, həm də Təbrizdəki Aşıqlar Evinə üzvəm. İranda aşıqlar birliyinin mərkəzi Tehrandadır. Amma bu qədim sənəti yaşatdığım üçün mənə orada heç bir təzyiq yoxdur. Aşıqlar tarixən xalqı yadelli düşmənlərə qarşı, Vətən və din yolunda ayağa qaldırmışlar.

- Aşıq sənətində müxtəlif üslüblar vardır. Bəzən deyirlər ki, bu üslublar tam müxtəlifdir.

 -Şirvan aşıqları var ki, onlar Qazax-Tovuz havalarını oxuya bilmirlər və yaxud da buranın aşıqları Şirvan üslubunda oxuya bilmirlər. Amma mən bütün üslublarda oxuyuram. Qaradağdan bir qədər aralı Miyana mahalı vardır. Həmin yerin aşıqları fərqli bir “miyana” üslubunda oxuyurlar.

- Yeri gəlmişkən, Qaradağ məktəbinin ayrı məktəb olmasından danışılır. Bu, nə dərəcədə həqiqətə yaxındır?

- Kaş bu ayrı-seçkilik qoyulmayaydı... Bu, bizim aramıza söz salmaq istəyənlərin fikridir. Heç fərqi yoxdur, Qazax-Tovuz, Gədəbəy, Borçalı, Şirvan; hamısı bir –biri ilə əlaqəlidir. Mən bütün  üslubları sevirəm və hamısında da ifa edirəm.

- Bu tədbirdə Güneydən yalnız Sizsiniz?

- Mən bura tək gəlmişəm, başqa aşıqlar gəlmədilər. Düzdür, onlara da təkliflər edilmişdi, amma 

gəlmədilər. Səbəbini bilmirəm.

-Ustad, öz yaradıcılıq planlarınızdan danışın

-Bakıda konsertimiz çox olub. Elə keçən il də qışda Bakıda konsert verdik. Bu il Novruz bayramında Türkiyədə festivalda iştirak etdik. Ola bilər ki, Allahın iznilə, bu yaxınlarda Qazaxda konsertlər təşkil edək.

- Sizə can sağlıığı və yaradıcılığınızda uğurlar arzulayırıq...

Söhbətləşdi:

Sevda Əsgərova

“Millətçilik”  qəzeti 21 avqust 2010-cu il