GünAzTv: İranda Keçən il onuncu prezident seçkilərindən sonra baş verən qanlı hadisələrlə bağlı El Fədaisinin qələmə aldığı şeir:

 

Qara bulut almış bütün şəhəri  

dadızdırırdı millətə zəhəri

Bir oğlan aclıqdan gəlmişdi cana

açdı əlin zalim qara dumana

ruzi düşmüşdür kor fələk əlinə

minmişdir zülmət zamanın belinə

nəfsinə toz oturmuşdur oğlanın

təslim olub qulu oldu zamanın

satdı özün bir tay düyü bir yağa

cənnəti satdı bir dəyərsiz bağa

elin gücü sel gücüdür bilmədi

cənnət elin içində idi görmədi

`əsgər olub bəli dedi zülmətə

Arxasını çevirdi hürriyətə

Bolluq olub yoxsulluq başa gəldi

Boş evinə yağbir yox qoşa gəldi

Getdi sözü şorbası, getdi durmaş

Gəldi ətin şaqqası pişdi bozbaş

Getdi yetimçə getdi yağsız aşlar

Gəldi toyuq yağlı bağlı lavaşlar

Zəfəranlı pilovunun ətiri qonşunu

Umdururdu uçurdurdu huşunu

Su gəldi bir saralmış ac üzlərə

işıq gəzdi sönülmüş o gözlərə

düşdü əsgərə bir pullu yağlı iş

zəhməti az yaxşı bir alış veriş

uçdu başından huşu çox sevindi

dedi daha meydan mənimdir indi

kimsə mənə bekar söyləyə bilməz

birdə kimsə kasıbsan deyə bilməz

vardır əlimdə indi bir silahım

bitdi yazıqlıq günü getdi ahım

mən indi zorlu indi mənəm zor

indi odam nə oddan ayrılan gor

indi filimlərdəki gördüyün tək

başımda var börküm əlimdə tüfəng

tapdım daha mən bu çörək yerini

ala billəm indi “Telli zərini”

zəri zəri deyib yavaş oxurdu

xəyalında güllü xalça toxurdu

xalçasının gülləri zəri idi

zəri elin qızlarından biri idi

çoxlarıda yağ aldılar gəldilər

ellərinə bollu silah verdilər

düzüldülər bütün yağ əsgərləri

getdi göyə hamısının əlləri

kimsə bizim qarşımızda duranmaz

kimsə bizdən yağ düyünü alanmaz

başları çox boş idi yel vurdular

dabanların çəkib bətər qurdular

güllələrin qoydular xişablara

çıxdılar uca-uca damlara

göydə haray səsi yaxınlaşırdı

millət şəhərdə sel kimi daşırdı

düyünlənmişdi millətin əlləri

azadlıq fəryadı aldı göyləri

azadlıq qərib gəlirdi adı

düydü əsgər qulağı taqqıldadı

mənasını anlamayıb soruşdi

bu azadlıq nədir ? bu iş nə işdi?

Başı dedi tufandır bu azadlıq

Gəlsə gedər çörək, düşər kasadlıq

Taxtalanar onda bizim dükanlar

Bizlərə yağ düyü verən məkanlar

Bu cavablar fikirə saldı əsgəri

Sustalıb düşdü yanına əlləri

Demək yenə mən çörəksiz qalaram

Bəs necə telli zərini alaram?

Lənət olsun bu azadlıq adına

Lənət olsun millətin fəryadına

Bir gül üçün lənət oxudu bağa

Bir kitabı satdı bir boş varağa

Başçısının yalan felinə uydu

Dik yerindən qalxıb ayağa durdu

Cəhalət pərdəsi tutdu gözlərin

Verdi zülüm ixtiyarına əllərin

Tuşladı xalqı o yalan yəqinlə

Çəkdi gələn-gedən buraxdı güllə

Zülmət gülümsədi, günəş ağladı

əsgər insafı gülləyə bağladı

açıldı bir qəmli varaq şəhərdə

üstələndi qəhər köhnə qəhərdə

el gəlirdi xiyavanda əl-ələ

salmışdır el zülm evinə vəlvələ

bütün ata, ana, dost, bacı, qardaş

olmuş hamı bir-birinə arxadaş

minlər boğaz haraylırdı azadlıq

haray kölgəsində edirdi şadlıq

şəhər dəniz kimi dalğalanırdı

fəryadlar hər anda ucalanırdı

dalğa içində qızların birisi

dənizdə olmuşdu bir su pərisi

bütün qızlar dövrələmişdir onu

göz seçirdi onun uca boyunu

çəmənlər ortasında bir qızılgül

gülüstanda oxurdu sankı bülbül

qızarmışdı batan günəş tək gözü

dəniz üstünə düşmüşdür ay üzü

nağıl kimi göstərirdi dənizi

supərisi cəsarətli elqızı

ayaqların döyə-döyə süzürdü

dənizdə bir balıq kimi üzürdü

tellərini oynadırdı yel qızın

aşıq kimi çalırdı o el sazın

həzz alırdı küləklər o avazdan

azadlıq oxuyan gözəl boğazdan

biraz öncə əsgər atan o güllə

yersiz yersiz göydə gəlirdi yellə

isti-isti düşdü batdı dənizə

bahar çönüb yerin verdi payıza

güllə dəyib qızın köksünü deşdi

xalqın halın supərisi dəyişdi

düşdü birdən sərələndi yerə qız

qanla doldu azadlıq deyən ağız

qan ağzından sinəsindən axaraq

yumdu gözün el üzünə baxaraq

əllər üstə aldı millət o qızı

əlbət üzər boğulanlar dənizi

sel üzündə gedirdi el sarası

supərisi oldu elin yarası

yetkin almaüzürdü çay üzündə

çay axırdı azadığın düzündə

azadlığın batdı səsi sədası

öldü elin bağırtısı nidası

yandırıcı nisgil oldu nəhayət

ürəklərdə qazıldı bu cinayət

damcı-damcı ürəklərə qan axdı

yandırdı bu hadisə xalqı yaxdı

yatmaq haman azadlığın fəryadı

birdən əsgər əlin göyə qovzadı

dedi baxın azadlığı nalladım

mən tufanın lap özün nişanladım

daha birdə gələnməz o azadlıq

bazarımda salanmaz o kasadlıq

alanmaz da yağlı bu alverimi

alanmaz o mənim telli zərimi

zülmət əlin çaldı onun dalına

zəfər hissi üstələndi halına

əsgər daha bərk qoyurdu ayağın

dəyişmişdir öz baxtının varağın

batdı günəş, qaranlıq oldu hakim

baş gözünü yolan kim ağlayan kim

hoyuxmuşdu bütün şəhərdə millət

gizli üzün açıb göstərdi zillət

nə etdi bu xalqın elin xadimi?

Nə oldu o ədalətin hakimi?

Biz azadlıq istədik o nə verdi

Sərin su istədik o güllə verdi

Atəş açdı nədən silahsızlara

Baxmadı heç qadınlara qızlara

El dağıldı dəstə-dəstə şəhərdə

Döndü hərə evinə bir təhərdə

əsirdi yel toz almışdır göyləri

qan ilə dolmuşdur göyün gözləri

göy ağladı şəhər bütün yaş oldu

ölən qızın qanın şəhərdən yudu

qarışdı qan yerdə axan sulara

axıb süzdü dar-uzun qanovlara

yağ əsgəri zəfər qazanmış kimi

zən edirdi olub şəhər hakimi

sanırdı millət daha qorxur ondan

tüfəngindən o börkündən boyundan

tovlayırdı göydə silahın əldə

intiqam hissin oyadırdı eldə

millət baxıb dodağını dişlədi

nifrət axıb iliyinə işlədi

lənət oxurdu hər kəs əsgərlərə

bu hadisə yük oldu şairlərə

hər nəqədər mahir olsa şair

dərdin dərinliyin yetirməz şeir

hissin yaşı çoxdur sözün yaşından

min kitab söz çıxar bir göz yaşından

mümkün deyil bir millətin dərdini

birkəs yaz bilə, bir-bə-birini

min dərd ilə ötdü o axşam çağı

evə döndü zülm evinin dayağı

kəsməmişdir hələ yağış yağırdı

öz evinə əsgər yaxınlaşırdı

sükuta batmışdır qaranlıq küçə

hoyuxdu əsgər küçəyə girincə

yağış altda oturmuş qoca ana

tikilmişdir gözü oğul yoluna

yağ-düyünü hətta çörək bağlısın

ana qoymuşdur eşigə hammısın

əsgəri görcək ana durdu yerindən

qaçdı üstünə o bağırdı birdən

götür apar kasıblığı al gətir

hər nə bizdən apardın bizə yetir

vicdanı al, al şərəfi, qeyrəti

kasıblıqda olan o hürriyyəti

al südümün paklığını ver mənə

əmdiyin o süd haram olsun sənə

qovzadı birdən o qoca əllərin

bambaça çaldı başına əsgərin

kul başına biraz yağa satıldın

utanmadın qatillərə qatıldın?

Sən qorudun bu gün o zalimləri

Sən batırdın qana o pak əlləri

Yazıq qızın köksünü güllə deşdi

De bir görüm bu zülmdür ya işdi?

Yazıq oldun qapın çırpıldı bədbəxt

Öldü telli zərin oldun qarabəxt

Bugün hələ bircə güllə atıldı

Oda gəlib öz köksünə taxıldı

Qatilinin görüm qırılsın qolu

Kim göstərdi sizə bu əyri yolu?

əsgər hələ taza başa düşürdü

ölən telli zəri imiş görüşürdü

bəs mən atan güllə dəymiş üzümə

özgə gəlmişdir öz yarım gözümə

biraz öncə haman zəfər qazanmış

indi bildi hər şey tərsə qanmış

taqəti tərk etdi onun dizlərin

düşdü yerə yumdu ağlar gözlərin

xəyalında sökülmüşdü xalçası

dağılmışdı güllərinin bağçası

 

yıxılmışdır onun bütün ümidi

dənizdə bir sınıq istən gəmi idi

son peşmanlıq hayıf bərə bitirməz

apardı sellər saranı gətirməz

kim elinə arxasını çevirdi

əldən verər hərnəyi çox sevirdi

əldən verər bir gün yağ əsgərləri

hər birisi min dana telli zəri

 

 

İranın onuncu cümhurbaşqanı seçim zamanı Xordadın can yandıran hadisəsində, məzlum məzlum gözünü həyata yuman elqızı, Neda Ağa Sultana ithaf.

El mənəm demək, yaşatsam yaşaram, öldürsəm ölərəm...

 

Yazar El Fədaisi